Για την εξασφάλιση κορυφαίας εμπειρίας πλοήγησης, το website χρησιμοποιεί cookies. 
Η πλοήγησή σας στις ιστοσελίδες μας δηλώνει ότι αποδέχεστε τη χρήση των cookies. 
Μπορείτε να απενεργοποιήσετε τη χρήση των cookies αλλάζοντας τις σχετικές ρυθμίσεις στον browser σας.

ka8igites

mauhtes

2ο Ελεύθερο ...για το desktop σας!

1600Χ1200 / 1920Χ1080 / 1366X788
Κατεβάστε στην επιθυμητή ανάλυση και αφού ανοίξετε την εικόνα, με δεξί κλικ την ορίζετετε ως desktop.

 

Βόλτααα !!!

Κραυγή ελπίδας αποφυγής του μαθήματος, δραπέτευσης από τη καθημερινότητα, επαφής με τη φύση, το παιχνίδι, αλλά και τις μαθήτριες κάποιου γειτονικού σχολείου που μπορεί να διάλεξαν τον ίδιο προορισμό την ίδια μέρα : Το Πεδίο του Αρεως!

Πανηγύρι μετά την θετική απόφαση του Γυμνασιάρχου  κου Αλεξανδράκη, ο οποίος ακόμη και την ανακοίνωση της ευχάριστης αυτής είδησης την έκανε σαν να ανακοίνωνε απόφαση παραπομπής στο εκτελεστικό απόσπασμα (και μη ξεχνάμε ότι τότε ίσχυε ακόμη η θανατική ποινή!)  !
 Μετάβαση (υποτίθεται!) συντεταγμένοι, διάλυση των πάντων μετά την είσοδο στο Πάρκο.
 Ερανος για την αγορά μπάλας (συνήθως πλαστικής και τρισάθλιας , τουλάχιστον για τα σημερινά δεδομένα – αυτή τη μικρή με το λεπτό τοίχωμα και τα ανάγλυφα αστεράκια !).
Αλλοτε η μπάλα ήταν κανονική και ερχόταν από κάποιο κοντινό σπίτι συμμαθητή .
Βολτάροντας στο Πάρκο, με όμορφη συνήθως λιακάδα (αφού αυτό ήταν το βασικό κριτήριο της «βόλτας») έβλεπες τους συμμαθητές παρέες-παρέες σε διάφορες ενασχολήσεις. Πηγαδάκια για συζήτηση, μπάλα στην ασφαλτοστρωμένη αλάνα μπροστά στο «ΑΝΑΨΥΚΤΗΡΙΟΝ  ΑΛΣΟΣ»  ή στην χωμάτινη, με τα πευκάκια, εκεί που αργότερα κτίστηκε το περίφημο «Μουσείο Πασά», που ποτέ δε τελείωσε και …. Κατεδαφίσθηκε (τι κόλπο άρα γε ήταν κι’ αυτό!) .
Μέσα στις συστάδες του Πάρκου, εκεί κοντά στο μεγάλο περίπτερο του Πάρκου, μπορούσες να δείς τον συμμαθητή μας τον Γ. (πού να βρίσκεται άρα γε?)  να παίζει στη κιθάρα  το “La puppe qui fait non”  , κομμάτι που κάθε σοβαρός πρωτάρης μάθαινε πρώτο - πρώτο  , ή το σολάκι από το «Its my life» με ένα μικρό κοινό γύρω του, από το οποίο άλλοι απολάμβαναν το τραγούδι και άλλοι παρακολουθούσαν με κρυφή ζήλια τις μουσικές του ικανότητες!
Πού και πού έσκαγε και καμία φωτογραφία από κάποια μηχανή που κουβαλούσε ο τυχερός, για την εποχή, ιδιοκτήτης.
Μιζέρια, μπορεί να πεί κανείς σήμερα. Και όμως. Για μάς ήταν μία απόδραση από τη ρουτίνα, σου έδινε έντονα το αίσθημα της ταύτισης της μαθητικής με τη κοινωνική ζωή, είχες τη δυνατότητα να δείς τον συμμαθητή σου, ή και τον καθηγητή σου κάτω από άλλες πιο χαλαρές συνθήκες και πάνω απ’ όλα ήταν και μία σωτηρία από την επαπειλούμενη ολοκληρωτική καταστροφή της εξέτασης, όταν δεν ήξερες μάθημα!!

Ο Σύλλογος, με 2 λόγια...

Η εφημερίδα των συμμαθητών

Οι Συμμαθητές γράφουν...

anamniseis

To ανακαινισμένο σχολείο
2o ΓΕΛ Αθηνών -
"Θεόδωρος Αγγελόπουλος"

2ogel